بید به رسم تو سوگند به عشق خویشتن خورد. تا آنجا که جان زیستن باقیست باید به رسم تو عشق را زندگی دانست و در هوای مبارزه بال و پر گرفت تا آنجا که نفس در هوای وجود می دمد. باید به رسم تو عاطفه را در تمام فصل شکفته ی افسانه، به تعبیر نشست. باید به رسم تو حماسه را نطفه بود و تا از تنهایی حیات بی درنگ از پی مقصود شتافت، آه با توام. ای همراه خوبی ها، ای همدم هر آوای بینوا، همه ی آثار در راه خدا با تو همچون ستاره های به حد روشنایی رسیده است، آنگاه شهاب گونه برخاک زمین بوسه زدی. ای جاودانه ی سبز، ای نشسته بر شاخسارانت شکوفه های سرخ.

باید به رسم تو جوانه زد و تا نهایت اعماق ریشه دواند، ای شهید.

باید به رسم تو تا اتنهای اوج برای رسیدن به معراج هزاران هزار شاخه شد. باید به رسم تو برای نجات خورشید این خاک، آن نور الهی آقا امام زمان، ناجی مسلمانان عدالت گستر جهان، جان خود اهدا نمود.

باید به رسم تو همچون زمرّد تاریخ به هر زمان درخشید؛ در گیرودار وسوسه های شیطانی، در همهمه ی امیدهای عبث، باید دیوان اندیشه های تو را به تحصیل نشست. آری برسم تو ای شهید که کوله بار عشق را بدوش همت خویش گرفتی، عارفانه و عاشقانه تا دیار معشوقان خدا بی تردید پیش رفتی. 

عاشق شدن و در عشق جان خود را باختن. باید به رسم تو، آری به رسم تو به پیشکسوت و سالار شهیدان، اسوه و الگوی راستین امت مسلمان، حسین ابن علی(ع)، و بدان پیر بُُرنا دل جماران (امام عزیز) لبیک گفتن، آری به ر سم تو ای شهید؛ زمرد همیشه درخشنده ی تاریخ این خاک.

بیست و چهارمین سالگرد شهادت شهید حسن طلوعی 17 آذر 1384 مسجد حسینیه کلویر بندر انزلی